Po tych wydarzeniach wstąpiła do Komunistycznej Partii Holandii (CPH), zyskując status jednej z jej rozpoznawalnych postaci. Działała jako łączniczka między ZSRR a europejskimi oddziałami Międzynarodówki Komunistycznej. W 1921 roku udała się w nielegalną podróż do Moskwy na III Kongres Kominternu. Obserwacje poczynione na miejscu – stłumienie powstania w Kronsztadzie, biurokracja, cenzura – głęboko nią wstrząsnęły. Rozmowy z Aleksandrą Kołłontaj, która również była krytyczna wobec kursu partii, utwierdziły ją w wątpliwościach.