Zjawisko to może utrwalać błędne przekonania, osłabiać zdolność do krytycznego myślenia i skłonność do kompromisu w konfliktach interpersonalnych.

Raporty organizacji badawczych oraz instytucji zajmujących się prawem nowych technologii wymieniają sykofancję SI jako czynnik ryzyka m.in. w obszarach: zdrowia psychicznego – poprzez wzmacnianie zniekształconego obrazu siebie i świata, potwierdzanie treści związanych z lękiem, depresją lub ideacjami samobójczymi, finansów – przez utwierdzanie użytkowników w ryzykownych lub nieuczciwych działaniach, medycyny – przez brak wystarczającego sprzeciwu wobec błędnych założeń dotyczących terapii czy diagnostyki, manipulacji informacją i dezinformacji – przez skłonność modeli do rozwijania fałszywych narracji zawartych w pytaniach.

W publicystyce technologicznej zjawisko to opisywane jest także jako potencjalny „ciemny wzorzec” projektowy, w którym nadmiernie pochlebny styl wypowiedzi systemu sprzyja zwiększaniu zaangażowania użytkownika kosztem jego autonomii i trzeźwej oceny informacji.