Do Dąbrowy Górniczej ściągnięto wówczas najlepsze zawodniczki z różnych stron Polski, w tym kilka z Czarnych Sosnowiec, jednego z hegemonów kobiecego futbolu „nad Wisłą”. To w tej drużynie Gospodarczyk spędziła najlepsze lata w karierze, osiągając największe sukcesy. W latach 1988–1990, ekipa prowadzona przez Stefana Rygalika, a następnie Zbigniewa Sączka – z Gospodarczyk w składzie – trzykrotnie z rzędu zdobywała medale ówczesnej I ligi, dwukrotnie zostając mistrzem Polski (1987/88 i 1989/90), a w edycji 1988/89 sięgając po wicemistrzostwo kraju. Ponadto sezon 1989/90 zakończyła z dubletem, tryumfując w Pucharze Polski (po raz jedyny w historii).
W 1990 r., po transformacji systemowej, Gospodarczyk – jako pierwsza polska piłkarka – zmieniła klub na zagraniczny, bowiem po zakończeniu sezonu 1989/90 przeszła do szwedzkiego II-ligowca Tyresö FF. Trafiła tam w trakcie sezonu 1990 (rozgrywki ligowe w Szwecji toczą się systemem „wiosna–jesień”), od początku pobytu mając problemy z regularną grą w pierwszym zespole. Występowała przede wszystkim w rezerwach, prezentujących niski poziom i łącząc to z trenowaniem juniorek. Zdecydowała się zmienić klub na Mallbackens IF, grający w szwedzkiej ekstraklasie (Damallsvenskan), w którym grywała już regularnie. Po 4 latach spędzonych w Szwecji zdecydowała się wrócić do Polski.