Kluczową cechą nowoczesnych systemów IMC jest możliwość przełączania się między zasilaniem z sieci a trybem bateryjnym bez konieczności opuszczania kabiny przez kierowcę. Podczas gdy w starszych systemach odbieraki prądu musiały być obsługiwane ręcznie (za pomocą linek), nowoczesne pojazdy wykorzystują automatyczne systemy.
Odłączanie od sieci: Kierowca może opuścić pałąki w dowolnym miejscu, zwykle podczas jazdy. Systemy pneumatyczne lub hydrauliczne chowają pałąki do zablokowanej pozycji na dachu.
Podłączanie do sieci: Aby ponownie podłączyć pałąki, pojazd zatrzymuje się w wyznaczonym miejscu, wyposażonym w specjalne naprowadzacze. W tym miejscu kierowca automatycznie podnosi pałąki; naprowadzacze kierują ślizgacze na przewody jezdne.
Przykłady działania tej infrastruktury: Solingen: Automatyczne podłączanie odbywa się na określonych przystankach, takich jak Burg Seilbahn i dworzec autobusowy Aufderhöhe, gdzie zainstalowano naprowadzacze, aby umożliwić rozszerzenie sieci bez budowy ciągłej sieci trakcyjnej. Zurych: Pojazdy na liniach takich jak 83 używają naprowadzaczy, aby po przejeździe na baterii przez skomplikowane skrzyżowania, jak Albisriederplatz, ponownie połączyć się z siecią. Neapol: System wykorzystuje urządzenia, lokalnie znane jako tegolini (małe daszki), do naprowadzania pałąków na przewody jezdne po