najstarsze z XVIII w. przedstawiają biskupów krakowskich Konstantego Felicjana Szaniawskiego i Stanisława Kostkę Załuskiego. W dniu 13 czerwca 1998 r. ks. arcybiskup Stanisław Nowak nadał świątyni tytuł sanktuarium św. Antoniego.
Architektura Fronton budynku zdobi wyniosła wieża z kolumnadą, natomiast ostry szczyt wieży zdobi galeria, nad którą umieszczono hełm z krzyżem. Dziesięć filarów podtrzymujących sklepienie dzieli kościół na trzy nawy: główną i o połowę mniejsze dwie nawy boczne, a całość ma kształt krzyża łacińskiego. Sklepienie głównej nawy jest wnękowe, a bocznych – beczkowe. Wszystkie nawy urozmaicone są pasami arkad. Prezbiterium zdobią także arkady i przyokienne wnęki. Ściany ozdabiają gzymsy i pilastry o bogatych kapitelach. Posadzka wyłożona jest deseniową terakotą. Ołtarz główny – z polerowanego czerwonego marmuru – ma kształt stołu. Nastawę tworzy tabernakulum znajdujące się między kolumnami. W niszy stoi rzeźba wyobrażająca wystawioną monstrancję. Po obu stronach ołtarza stoją figury świętych, przeniesione ze starego kościoła: św. Mikołaja i św. Wojciecha. W kościele jest pięć ołtarzy.
Przypisy
Kategoria:Świątynie pod wezwaniem św. Antoniego Padewskiego Kategoria:Kościoły w powiecie myszkowskim Kategoria:Architektura neorenesansowa w województwie śląskim Kategoria:Kościoły w archidiecezji częstochowskiej Kategoria:Sanktuaria chrześcijańskie w Polsce