Władysław Parniewski (ur. 15 kwietnia 1897 w Warszawie, zm. 30 kwietnia 1940 w Katyniu) – polski polityk, oficer kawalerii, rolnik, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Michała i Wiktorii z Żylińskich, urodzony 15 kwietnia 1897 w Warszawie. Ukończył szkołę realną w Słowiańsku i rok studiów agronomicznych w Dońskim Instytucie Politechnicznym w Nowoczerkasku.
W 1916 został wcielony do armii rosyjskiej, ukończył pułkową szkołę podoficerską, po czym pełnił funkcję instruktora. W 1917 ukończył dziewięciomiesięczne przeszkolenie w Mikołajewskiej Szkole Kawalerii w Piotrogrodzie. Następnie walczył z bolszewikami w rejonie Kijowa, w oddziałach partyzanckich, początkowo ukraińskich, a później polskich. W grudniu 1918 wstąpił do „dywizjonu 1-szej dywizji jazdy przy 4-tej dywizji strzelców polskich gen. Żeligowskiego”, późniejszego 14 pułku ułanów jazłowieckich. W szeregach 4 Dywizji Strzelców Polskich walczył przeciwko Ukraińcom i bolszewikom w Galicji Wschodniej i na Wołyniu. We wrześniu 1919 został przydzielony do szwadronu zapasowego 14 pułku ułanów. 1 czerwca 1920 został mianowany podporucznikiem.