Filozofia starożytnego Egiptu – poglądy filozoficzne w starożytnym Egipcie.

Narodziny myśli filozoficznej w tym kraju ściśle wiązały się z jednej strony z pierwszymi zdobyczami nauki o świecie — astronomii, kosmologii, matematyki, z drugiej zaś — z mitologią. Filozofia nie wyodrębniła się jeszcze jako szczególna forma świadomości społecznej. Powstanie starożytnej kultury egipskiej – jednej z najstarszych w świecie – datowane jest na koniec IV tysiąclecia p.n.e. Droga rozwoju starożytnej myśli egipskiej prowadziła od religii do filozoficznej interpretacji mitów. Z czasem zaczęto doszukiwać się w nich już nie sensu religijnego, lecz sensu filozoficznego, jakiego nie miały one pierwotnie. Pojawiają się utwory, w których w wątpliwość podaje się prawdziwość religijnych wierzeń „w wieczne życie na tym świecie”. W przeciwieństwie do poglądów starej arystokracji niewolniczej, która gardziła pracą i wierzyła w istnienie tamtego świata, w dziełach tych mówi się o możliwości urządzenia życia na tym świecie. Tak na przykład w klasycznym zabytku starożytnej literatury egipskiej pt. Pieśń harfiarza dowodzi się, że umarli nie zaświadczają o istnieniu królestwa pozagrobowego. Nic na ten temat nie mogą nam powiedzieć także ludzki rozum i zmysły.