Jego sekretarz stwierdził, że ataki przeprowadzono całkowicie bez ostrzeżenia, gdy oba narody panowały w pokoju. Roosevelt skonsultował się ze swoim gabinetem i członkami Kongresu. Według George’a T. McJimseya, Roosevelt nakazał im nie obwiniać Japończyków za atak, lecz skupić się na fakcie, że Stany Zjednoczone są „zamieszane w wojnę”. Brytyjski premier Winston Churchill zadzwonił do Roosevelta z Chequers i powiedział: We are all in the same boat now („Teraz wszyscy jesteśmy w tej samej łodzi”).
Chociaż Roosevelt był częściowo sparaliżowany przez polio, powszechnie postrzegano go jako charyzmatycznego mówc. Laura Crowell z Uniwersytetu Waszyngtońskiego napisała, że Roosevelt pilnie pracował nad swoimi przemówieniami i regularnie przedstawiał podstawowe myśli, które chciał zawrzeć w przemówieniu [...]. [Doprowadzał] rękopis do precyzyjnej długości; treść i ton, jakich pragnął, są obecnie powszechnie zrozumiałe. Roosevelt postanowił wygłosić przemówienie przed połączonymi izbami Kongresu następnego dnia. McJimsey napisał, że atak nadał prezydentowi „określony kierunek i cel [działań]”.
Przemówienie przed Kongresem thumb|Roosevelt wygłasza przemówienie przed Kongresem