Walckenaeria stylifrons – gatunek pająka z rodziny osnuwikowatych.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1875 roku Octaviusa Pickarda-Cambridge’a na łamach „Proceedings of the Zoological Society of London” pod nazwą Erigone stylifrons. Oryginalnego opisu dokonano na podstawie samca. Eugène Simon w 1884 roku opisał jako pierwszy samicę i przeniósł omawiany takson do rodzaju Wideria, który zsynonimizowany został z Walckenaeria w 1963 roku przez Petera Merretta.
Morfologia Pająk osiągający od 1 do 2,2 mm długości ciała, o lekko wydłużonym pokroju. Karapaks jest jasnobrązowy do brązowego, o nieco przyciemnionych krawędziach. U samca część głowowa wyniesiona jest w dość płaski płat, przed którym znajduje się niewielki wyrostek z parą małych, przednio-bocznie skierowanych rożków utworzonych przez zrośnięcie się od 15 do 20 włosków, a za oczami tylno-bocznymi początek biorą biegnące ku tyłowi bruzdki. U samicy karapaks jest niewyniesiony. Odnóża są brązowopomarańczowe lub bladobrązowe. Golenie pary pierwszej i drugiej mają po dwie makroskopowe szczecinki (kolce), pozostałych par zaś po jednej takowej. Nadstopie pierwszej pary ma trichobotrium umieszczone między 0,45 a 0,52 długości. Trichobotrium obecne jest także na nadstopiach ostatniej pary. Opistosoma (odwłok) ma ubarwienie szaroczarne do czarnego.