Ehestandsdarlehen (, z niem. pożyczka małżeńska) – część promowania rodziny w Niemczech nazistowskich. Wprowadzona w 1933 roku, była oferowana nowożeńcom w formie bonów na artykuły gospodarstwa domowego, początkowo pod warunkiem, że kobieta przestanie pracować. O ile zarobki męża nie były bardzo niskie, oprocentowanie pożyczki pozostawało niższe, jeśli tylko on pracował; a jedna czwarta kapitału była umarzana za każde dziecko.
Opis Pożyczki małżeńskie zostały stworzone na mocy „Ustawy o zmniejszaniu bezrobocia” z 1 czerwca 1933 rokuKlaus-Jörg Ruhl, Brauner Alltag: 1933–1939 in Deutschland, Fotografierte Zeitgeschichte, Düsseldorf: Droste, 1981, ISBN 978-3-7700-0585-7, s. 63 ().Cornelia Schmitz-Berning, Vokabular des Nationalsozialismus, Berlin/New York: de Gruyter, 1998, ISBN 978-3-11-013379-0, s. 161 ().. „Aryjscy” nowożeńcy mogli otrzymać bezprocentową pożyczkę w wysokości 1000 reichsmarekRichard Grunberger, A Social History of the Third Reich, London: Weidenfeld, 1971, ISBN 9780297002949, s. 235., w formie bonów na nazwisko męża, które można było wymienić na artykuły gospodarstwa domowego, takie jak mebleMatthew Stibbe, Women in the Third Reich, London: Arnold / New York: Oxford University, ISBN 978-0-340-76105-2, s. 40–41.. Kwota ta stanowiła około jednej piątej przeciętnego rocznego wynagrodzenia nettoStibbe, s.