Mieczysław Aleksander Krzywobłocki (ur. w Warszawie, zm. 27 września 1944 w Oflagu VI B Dössel) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari.

Życiorys Syn Bronisława (1857–1943), pułkownika armii rosyjskiej i Wojska Polskiego oraz Emilii z Ostrowskich (ok. 1860–1933), urodzony 26 grudnia 1891 w Warszawie. Był bratem Stanisława (1896–1975), podpułkownika Wojska Polskiego. W 1909, po ukończeniu Pskowskiego Korpusu Kadetów, wstąpił do 30 połtawskiego pułku piechoty w Przasnyszu na prawach wolontariusza. 1 stycznia 1910 został podoficerem. W tym samym roku wstąpił do Włodzimierskiej Szkoły Wojskowej w Piotrogrodzie. 6 sierpnia 1912, po ukończeniu szkoły, został mianowany podporucznikiem ze starszeństwem z 6 sierpnia 1911 i wcielony do 65 moskiewskiego pułku piechoty w Chełmie i wyznaczony na stanowisko młodszego oficera 9 kompanii. W szeregach tego oddziału wziął udział w I wojnie światowej. w bitwie pod Komarowem, ranny i chory na dur brzuszny, dostał się do austriackiej niewoli. W 1918 został zwolniony z niewoli.