Żołnierze chorągwi Mikołaja Sapehy znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku królewskiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 50 koni starego i 70 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 92 konie.
Po Mikołaju Sapiesze, od 1 lutego 1685 szefostwo przejął cześnik litewski Hrehory Ogiński, a od 1 sierpnia1685 starosta bratiański Tomasz Działyński.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię. Armia była gotowa do działań z początkiem lipca. W tym czasie, będąca w składzie pułku hetmana wielkiego koronnego, chorągiew pancerna podkomorzego lwowskiego liczyła 120 koni.
Przedłużająca się wojna z Turcją spowodowała, że sejm warszawski w 1690 obniżył komput wojska koronnego. Zgodnie z nowym etatem chorągiew Działyńskiego liczyła 100 koni.
Traktat pokojowy w Karłowicach zakończył wojnę z Portą Ottomańską. Wiosną 1699 sejm pacyfikacyjny dokonał redukcji armii koronnej i nakazał przejście wojska na etaty pokojowe.