Pomimo założeń programu rozbudowy armii, jego realizacja napotykała trudności wynikające z braku centralnych wytycznych dotyczących procesów rozbudowy i powielania jednostek, a także niedoboru infrastruktury, wyposażenia oraz instruktorów.
Formacja i obrona kraju Przewidywano, że procesy duplikowania jednostek i rekrutacji nie potrwają dłużej niż sześć miesięcy. Chociaż niektóre dywizje TA poczyniły niewielkie postępy do momentu wybuchu II wojny światowej, inne zakończyły tę pracę w ciągu kilku tygodni. 18 Dywizja Piechoty została zmobilizowana 30 września 1939 roku; wcześniej jej oddziały zostały sformowane i podlegały administracyjnie macierzystej 54 Dywizji Piechoty. W skład dywizji wchodziły , i oraz oddziały wsparcia dywizyjnego. Jednostka została utworzona z żołnierzy pochodzących z hrabstwa Essex oraz hrabstw wschodnioangielskich: Norfolk, Suffolk i Cambridgeshire. Według Imperial War Museum odznaka dywizji (skrzydła wiatraka) symbolizuje jej „związek z Anglią Wschodnią”. W skład 53 Brygady wchodziły: 5 batalion (5RNR), 6 batalion Royal Norfolk Regiment (6RNR) oraz 2 batalion (2CR). 54 Brygada obejmowała: 4 batalion Royal Norfolk Regiment (4RNR), 4 batalion Suffolk Regiment (4SR) oraz 5 batalion Suffolk Regiment (5SR).