W pierwszej połowie 1655 Rzeczpospolita przygotowywała się do odparcia szwedzkiej agresji. Sejmiki wojewódzkie, a także sejm nadzwyczajny uchwaliły podatki i nakazały zwiększenie liczebności sił zbrojnych. W drugim kwartale roku, w składzie komputu znajdowało się 86 chorągwi kozackich (pancernych) – w sumie 8039 koni. Jedną z nich była chorągiew Władysława Dominika Wierzbowskiego licząca w 1656 roku 104 konie.
Z dniem 1 października 1657, od Władysława Dominika Wierzbowskiego, szefostwo chorągwi przejął skarbnik bełski Mikołaj Łaszcz, a od niego, z dniem 1 lipca 1659 Michał Łaszcz.
Zrujnowana prowadzeniem walk na kilku frontach w latach 50. XVII wieku Rzeczypospolita podjęła jeszcze jeden wysiłek i wystawiła siły zbrojne liczące około 60 000 koni i porcji. Przygotowania czynione w 1660 do kampanii przeciw Rosji cechowało tworzenie wielu nowych jednostek. W kompucie wojsk koronnych z 1660 występowała 43 konna chorągiew pancerna Michała Łaszcza. Po Michale Łaszczu szefostwo przejął Samuel Łaszcz.
Żołnierze chorągwi starosty grabowieckiego Aleksandra Michała Łaszcza znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 100 koni nowego zaciągu.