Półpokrywy są białawe lub żółtawe, przezroczyste, u samców i długoskrzydłych samic sięgające poza wierzchołek odwłoka, u submakropterycznych samic o zredukowanej zakrywce i wskutek tego nie sięgające do końca odwłoka. Klinik u submakropterycznych samic bywa zredukowany, w pozostałych przypadkach jest w pełni wykształcony. Odnóża są bladożółte z brązowymi nasadami bioder. Stopy mają drugi człon znacznie krótszy niż następny.
Samcze genitalia cechują się lewą paramerą o szerokiej, pośrodku rozszerzonej, a dalej zwężonej ku spiczastemu szczytowi gałęzi prawej oraz krótkiej i na szczycie zaostrzonej gałęzi lewej, prawą paramerą zaś podługowato-owalną. Falloteka jest szeroka i na wierzchołku spiczasta, endosoma natomiast mocno C-kształtnie wygięta i na wierzchołku tępa.
Ekologia i występowanie Owad ten zamieszkuje siedliska wilgotne i podmokłe. Jest drapieżnikiem wyspecjalizowanym w wysysaniu jaj piewików, składanych wyłącznie do pędów roślin z rodzin turzycowatych, sitowatych i wiechlinowatych. Wyprowadza na świat jedno pokolenie w ciągu roku. Osobniki dorosłe obserwuje się od sierpnia lub października. Zimowanie odbywa się w stadium jaja.