Żołnierze chorągwi znaleźli się w kompucie wojsk koronnych pod Wiedniem w 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej 1683 – 1699. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku królewskiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 150 koni nowego zaciągu. Faktycznie posiadała 144 konie. Od 1 listopada 1685 do etatu dodano 30 koni ze zlikwidowanej chorągwi husarskiej Władysława Gnińskiego.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię. Armia była gotowa do działań z początkiem lipca. W tym czasie, będąca w składzie pułku królewicza, chorągiew husarska stolnika koronnego liczyła 150 koni.
Etat chorągwi Stefana Branickiego z 1690 przewidywał 100 koni.
Na przełomie 1701/1702, znajdująca się na leżach zimowych, chorągiew wchodziła w skład Partii Poddniestrskiej i stacjonowała w m. Skałat. Liczyła wtedy 60 koni.
Uwagi
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Chorągwie husarskie koronne Kategoria:Jazda koronna w dobie wojny polsko-tureckiej (1683–1699) Kategoria:Oddziały I Rzeczypospolitej biorące udział w wyprawie na Mołdawię (1686) Kategoria:Oddziały polskie walczące w bitwie pod Wiedniem Kategoria:Husaria w dobie wojny północnej Kategoria:Oddziały wojskowe Branickich herbu Gryf