Walczyły z wojskami szwedzkimi, powstańcami Chmielnickiego, Carstwem Moskiewskim, Tatarami Chanatu Krymskiego i Imperium Osmańskim.
Referendarz koronny, a od 1687 wojewoda płocki Jan Dobrogost Krasiński przejął chorągiew po wojewodzie lubelskim Władysławie Reju.
Żołnierze chorągwi referendarza koronnego Jana Dobrogosta Krasińskiego znaleźli się w kompucie wojsk koronnych z 1683 i wzięli udział w wojnie polsko-tureckiej. Faktycznym dowódcą był cześnik ciechanowski Kazimierz Minor. Pod Wiedniem chorągiew walczyła w składzie pułku Stanisława Jabłonowskiego. Zgodnie z etatem chorągiew powinna posiadać 80 koni starego zaciągu i 70 zaciągu nowego. Faktycznie posiadała 128 koni.
W 1686 król Jan Sobieski zorganizował kolejne uderzenie na Mołdawię. Armia była gotowa do działań z początkiem lipca. W tym czasie, będąca w składzie pułku hetmana wielkiego koronnego, chorągiew husarska referendarza koronnego liczyła 120 koni.
Etat chorągwi Jana Krasińskiego z 1690 przewidywał 100 koni.
Na przełomie 1701/1702, znajdująca się na leżach zimowych, chorągiew wchodziła w skład Partii Poddniestrskiej i stacjonowała w m. Iszczków.