Stanisław Wnuk, ps. Opal (ur. 30 stycznia 1905 w Borowie, zm. 20 listopada 1998) – polski żołnierz, kapitan Armii Krajowej, zastępca Hieronima Dekutowskiego ps. „Zapora” od lutego 1944 do grudnia 1945. Był tajnym współpracownikiem Urzędu Bezpieczeństwa i Służby Bezpieczeństwa. Pomógł bezpiece w ujęciu „Zapory” i jego podkomendnych.
Życiorys Urodził się 30 stycznia 1905 roku w Borowie, choć część źródeł podaje Kolonię Borowską Wyszukiwanie: Wnuk. Uczęszczał do Gimnazjum Hetmana Jana Zamoyskiego w Lublinie. W latach 1938–1939 studiował na Wydziale Prawa KUL.
1 marca 1940 wstąpił do Związku Walki Zbrojnej, gdzie przydzielono mu funkcję zastępcy komendanta Placówki Chodel w Obwodzie AK Lublin Powiat. W grudniu 1943 roku mianowany dowódcą jednego z patroli dywersyjnych AK. W styczniu 1944 roku Hieronim Dekutowski ps. „Zapora” został szefem Kedywu Inspektoratu Lublin–Puławy, a w lutym jego zastępcą został Stanisław Wnuk (zastępując Teofila Machalicę ps. „Toll”). W czerwcu oddział podzielono na dwa pododdziały, jednym z nich dowodził „Opal”. Pod jego dowództwem znalazły się plutony „Wampira”, „Żbika” i „Ducha”.