Megalocoleus exsanguis – gatunek pluskwiaka z podrzędu różnoskrzydłych, rodziny tasznikowatych i podrodziny Phylinae. Zamieszkuje palearktyczną Eurazję od Półwyspu Iberyjskiego po Azję Środkową. Zarówno larwy, jak i owady dorosłe są fitofagami ssącymi soki z chabrów.
Taksonomia Gatunek ten opisany został po raz pierwszy w 1835 roku przez Gottlieba A.W. Herricha-Schäffera. Lokalizacja typowa prawdopodobnie znajduje się w Niemczech. W 1858 roku przeniesiony został przez Franza X. Fiebera do nowego rodzaju Macrocoleus. Nazwa to okazała się młodszym homonimem i w 1890 roku zastąpiona została przez Oda Reutera nazwą Megalocoleus. Wyznaczenia omawianego taksonu gatunkiem typowym rodzaju dokonał w 1906 roku George W. Kirkaldy.
Morfologia Samice osiągają od 4,5 do 5,2 mm, a samce od 5 do 5,6 mm długości ciała. Zarys ciała samic jest podługowato-owalny, samców zaś bardziej pociągły. W ubarwieniu dominuje odcień żółtawy. Oskórek porastają delikatne, jasne włoski.