Irena Oberska, pierwotnie Oberman (ur. 28 lipca 1912 w Warszawie, zm. 3 września 1990 tamże) – polska aktorka teatralna, radiowa i filmowa.

Życiorys Pochodziła z rodziny żydowskiej. W 1929 roku ukończyła Oddział Dramatyczny przy Konserwatorium Muzycznym w Warszawie. Przed wojną występowała w teatrach w Warszawie (Teatr Polski, Teatr Ateneum 1930-1935, zespół Reduty 1935), Płocku i Lublinie. Podczas II wojny światowej przebywała początkowo na terenie warszawskiego getta, gdzie m.in. przygotowywała z dziećmi przedstawienie „O Kasi, co gąski zgubiła”, a następnie przedostała się na „stronę aryjską”, gdzie doczekała końca walk (jej wspomnienia z tego okresu zostały opublikowane w książce pt. „Ten jest z ojczyzny mojej. Polacy z pomocą Żydom 1939–1945” Władysława Bartoszewskiego i Zofii Lewinówny).

Po zakończeniu wojny występowała najpierw w Miejskich Teatrach Dramatycznych (1945-1949), a następnie – aż do końca życia – w warszawskim Teatrze Polskim (od 1973 roku jako emerytka). Znaczną część pracy poświęciła aktorstwu radiowemu – w latach 1949-1978 wystąpiła w 48 audycjach Teatru Polskiego Radia.