(Bob Mallard), (Nasdine Hodja, Yves le Loup), (Capitaine Cormoran, Sam Billie Bill), (humorystyczne serie R. Hudi, La Pension Radicelle, À Babord), José Cabrero Arnal, twórca popularnej serii zwierzęcej Placid et Muzo.
Dynamiczny rozwój magazynu doprowadził do zwiększenia objętości: z 8 do 16 stron w 1950, a następnie do 32 stron w 1956. Pozwoliło to na debiut kolejnych autorów, m.in. Paula Gillona, Jeana-Claude’a Foresta, oraz Jeana Tabary’ego, twórcy serii Totoche.
Pomimo problemów finansowych w 1959, które wymusiły czasowe zmniejszenie objętości, magazyn utrzymał swoją pozycję. W 1960 powrócono do formatu 32-stronicowego.
Od 1952 na łamach „Vaillant” ukazywała się seria Pif le chien autorstwa José Cabrero Arnala, która szybko stała się jedną z najpopularniejszych w magazynie. W związku z jej sukcesem w 1965 pismo zmieniło nazwę na „Vaillant, le Journal de Pif”.
Pif Gadget (1969–1982) 24 lutego 1969 magazyn został przemianowany na „Pif Gadget”. Zmiana nazwy wiązała się z nową formułą wydawniczą – do każdego numeru dołączano gadżet lub zabawkę.
Okres ten charakteryzował się odejściem od długich, ciągłych narracji na rzecz krótszych form komiksowych.