Tadeusz Mikoś (ur. 21 stycznia 1894 w Humniskach, zm. 29 lipca 1955 we Wrocławiu) – podpułkownik piechoty Wojska Polskiego, działacz niepodległościowy, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Franciszka i Rozalii z Barbarów, urodzony 21 stycznia 1894 w Humniskach, w ówczesnym powiecie brzozowskim Królestwa Galicji i Lodomerii. Uczył się w c. k. Gimnazjum w Sanoku. Od 1906 należał do „Zarzewia”, a od 1912 do Polskich Drużyn Strzeleckich. Pełnił funkcję instruktora 49 Drużyny Strzeleckiej w Brzozowie.
6 sierpnia 1914 w Krakowie wstąpił do Legionów Polskich i został przydzielony do 2 kompanii III batalionu. Wiosną 1915 został przeniesiony do 2 oddziału karabinów maszynowych 1 pułku piechoty. W 1916 w walkach nad Stochodem został ranny. We wrześniu tego roku został przeniesiony do oddziału karabinów maszynowych 7 pułku piechoty, a w następnym roku do oddziału km 1 pułku piechoty. Po kryzysie przysięgowym (lipiec 1917) został wcielony do cesarskiej i królewskiej armii. Walczył na froncie w szeregach 110 pułku piechoty. W 1918 został przeniesiony do batalionu zapasowego 40 pułku piechoty, a w sierpniu tego roku skierowany do szkoły oficerów rezerwy w Mürzzuschlag.