Sankcja kredytu darmowego (SKD) – instytucja prawa konsumenckiego w polskim systemie prawnym, polegająca na pozbawieniu kredytodawcy prawa do pobierania odsetek oraz innych kosztów kredytu konsumenckiego w przypadku naruszenia określonych obowiązków ustawowych. W razie skutecznego zastosowania sankcji konsument zobowiązany jest do zwrotu wyłącznie kwoty kapitału otrzymanego kredytu, bez dodatkowych kosztów.
Instytucja sankcji kredytu darmowego została uregulowana w art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim i stanowi jeden z podstawowych instrumentów ochrony konsumentów w obrocie finansowym.
Podstawa prawna Podstawę prawną sankcji kredytu darmowego stanowi art. 45 ustawy z dnia 12 maja 2011 r. o kredycie konsumenckim (Dz.U. 2011 nr 126, poz. 715). Przepis ten przewiduje, że w przypadku naruszenia przez kredytodawcę określonych obowiązków informacyjnych lub formalnych, po złożeniu przez konsumenta stosownego oświadczenia, zobowiązany jest do zwrotu kredytu bez odsetek i innych kosztów należnych kredytodawcy.
Regulacja ta stanowi implementację art.