TSUE potwierdził, że państwa członkowskie są uprawnione do wprowadzenia sankcji polegających na pozbawieniu kredytodawcy prawa do odsetek i innych kosztów kredytu, jeżeli naruszenia mogą wpływać na zdolność konsumenta do oceny zakresu jego zobowiązania.
W kontekście sankcji kredytu darmowego znaczenie ma również wyrok Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z dnia 13 lutego 2025 r. sprawa C-472/23, w którym Trybunał uznał, że jednolita sankcja przewidziana w polskiej ustawie o kredycie konsumenckim nie jest sprzeczna z art. 23 dyrektywy 2008/48/WE, choć dyrektywa jej nie wymaga; wykazał, że sankcje przewidziane przez państwa członkowskie muszą być skuteczne, proporcjonalne i odstraszająceWyrok Trybunału Sprawiedliwości UE z dnia 13 lutego 2025 r., sprawa C-472/23, curia.europa.eu. Trybunał podkreślił, że informacje przekazywane konsumentowi na etapie zawierania umowy kredytowej muszą umożliwiać rzeczywistą ocenę całkowitego kosztu kredytu. Ocena, czy naruszenie obowiązków informacyjnych uzasadnia zastosowanie sankcji, należy do sądu krajowego.
Przypisy
Kategoria:Prawo bankowe Kategoria:Ochrona konsumentów Kategoria:Kredyt