beczek wina.
thumb|left|Tradycyjny dom na obszarze winnic (2010) W późniejszym okresie z powodu długotrwałych susz oraz chorób winorośli wywołanych przez grzyby z rodzaju Oidium oraz mszyce Daktulosphaira vitifoliae produkcja wina spadła do zaledwie 100 beczek w 1866 roku. Spowodowało to emigrację rolników, a część winnic została w tym okresie opuszczona.
Z okresu prosperity pochodzą doskonale zachowane zabudowania bezpośrednio towarzyszące winnicom – tradycyjne domy i dwory, piwnice i magazyny na wino, malownicze kościoły, a także związane z lokalną działalnością winiarską ścieżki, studnie oraz małe porty z rampami i dokami przeładunkowymi.
Najbardziej charakterystyczną cechą krajobrazu winnic na wyspie Pico są jednak długie mury wzniesione z czarnych skał bazaltowych. Ciągną się one w głąb lądu równolegle i prostopadle względem linii brzegowej i przecinają ze sobą, tworząc tysiące małych, przeważnie prostokątnych poletek zwanych , na których prowadzona jest uprawa winorośli. Ogrodzenia te mają za zadanie ochronę roślin przed niekorzystnym wpływem wiatru i wody morskiej.