W odpowiedzi na ruchy aliantów Niemcy wysłali do San Marino niewielki oddział, aby strzegł linii komunikacyjnych i pełnił rolę obserwatorów artyleryjskich.
Po kilku dniach główne natarcie na południe od Rimini zostało zatrzymane przez silny opór i trudne warunki pogodowe, a brytyjskie i indyjskie siły na flance rozpoczęły natarcie na zachód, obejmując linię frontu w kierunku San Marino. 17 września indyjska 4 Dywizja Piechoty zaatakowała niemiecką 278 Dywizję Piechoty, utrzymujące dwa wzgórza tuż za granicą z San Marino. Po ciężkich walkach o przejęcie kontroli nad wzniesieniami sytuacja ustabilizowała się 19 września, a siły alianckie rozpoczęły natarcie na samo San Marino. Miasto zostało zdobyte po południu 20 września, a 4 Dywizja Indyjska opuściła kraj 21 września, pozostawiając go pod kontrolą lokalnych sił obronnych.