Terapia dźwiękiem (, także: dźwiękoterapia; w audiologii często jako sound enrichment – „wzbogacanie tła akustycznego”) – ogólne określenie metod terapeutycznych wykorzystujących celowo dobrane bodźce akustyczne (np. szum szerokopasmowy, dźwięki natury, tony, muzykę tła) w celu modyfikacji percepcji dźwięków lub reakcji emocjonalnej na nie, najczęściej jako element postępowania w szumach usznych i/lub hiperakuzji.
Terminologia i powiązania z muzykoterapią Pojęcie terapii dźwiękiem jest szersze znaczeniowo niż muzykoterapia i w praktyce bywa używane w różnych kontekstach: od audiologii (np. „wzbogacanie tła akustycznego” w postępowaniu z szumami usznymi) po działania relaksacyjne o niejednorodnym statusie (np. „kąpiele dźwiękowe”).
W definicjach muzykoterapii podkreśla się natomiast profesjonalny charakter tej dziedziny oraz rolę wykwalifikowanego muzykoterapeuty, który wykorzystuje muzykę i jej elementy jako interwencję w celu wsparcia zdrowia i funkcjonowania.