Hiperakuzja () – nadwrażliwość słuchowa przejawiająca się obniżoną tolerancją na dźwięki; codzienne odgłosy mogą być odbierane jako nienaturalnie głośne, nieprzyjemne lub bolesne. Objaw może dotyczyć jednego lub obu uszu, pojawić się nagle albo narastać stopniowo.
Objawy Do najczęściej opisywanych następstw hiperakuzji należą m.in.: dyskomfort lub ból wywoływany dźwiękami uznawanymi przez większość osób za znośne; unikanie sytuacji i miejsc kojarzonych z bodźcami dźwiękowymi, co może wpływać na funkcjonowanie społeczne, edukacyjne i zawodowe; reakcje lękowe i stresowe związane z przewidywaniem nieprzyjemnych bodźców akustycznych.
Terminologia i diagnostyka różnicowa W piśmiennictwie spotyka się szersze pojęcie obniżonej tolerancji na dźwięki (), które bywa używane jako określenie parasolowe dla różnych zaburzeń percepcji słuchowej, w tym m.in. hiperakuzji, mizofonii i słyszenie rozszczepienne.
W praktyce klinicznej hiperakuzję odróżnia się m.in.