Leclerc założył swoje stanowisko dowodzenia na wschód od Vittel wkrótce po jego wyzwoleniu. Groupement Langlade kontynuował marsz na wschód i utrzymywał tam swoje bazy. W nocy tuż przed Dompaire i Damas-aux-Bois – wioski położonej ok. 3 km na południowy wschód od Dompaire. Francuscy cywile ostrzegli żołnierzy przed niemieckim natarciem w tym rejonie. Niemcy tymczasem posunęli się na zachód, ale nie przeprowadzili rozpoznania. Druga grupa 2 Dywizji Pancernej znajdowała się na północy i południu, gdzie jednostka rozpoznawcza ppłk. Nicolasa Roumiantsoffa osłaniała prawą flankę.

Pomimo potężnego uzbrojenia pancernego, wartość niemieckiej brygady pancernej ograniczał jej brak doświadczenia. Załogi czołgów składały się z bardzo młodych, choć zmotywowanych rekrutów. Ponadto, w porównaniu z siłami aliantów, Niemcom brakowało wsparcia powietrznego i odpowiedniej ilości artylerii.

Bitwa Langlade planował wysłać Groupement Massu, aby zaatakować Niemców skoncentrowanych w Dompaire, leżącym w wąskiej dolinie. Groupement Minjonnet na prawym skrzydle planowała atak z Ville-sur-Illon do Damas, gdzie znajdowała się główna droga między Dompaire a Épinal.