Po przeniesieniu zarządy dóbr Wincklerów z Mysłowic do Katowic w 1846 roku i otwarciu stacji kolejowej w 1846 roku karczma przestała skupiać życie towarzyskie miejscowości. Wówczas to zaczęto budować murowane domy.
W 1856 roku, przed nadaniem Katowicom praw miejskich, opracowano pierwszy plan urbanistyczny autorstwa Heinricha Moritza Augusta Nottebohma. Wytyczono na nim m.in. Friedrichsplatz – późniejszy Rynek, a tereny w promieniu około kilometra od głównego placu miały pełnić funkcje reprezentacyjne.
Gwałtowny rozwój budownictwa w Katowicach nastąpił po nadaniu praw miejskich 11 września 1865 roku.
Wcześniej, bo w 1864 roku doszło do zawalenia się karczmy, a jej właściciel, Adolf Fröhlich, wykupiwszy wcześniej od Tiele-Wincklerów budynek wraz z gruntem, wzniósł w jej pobliżu jednopiętrowy dom z narożnym belwederem, cofając linię zabudowy Rynku w kierunku zachodnim. Fröhlich był wówczas także właścicielem hotelu „De Prusse”, który znajdował się także przy obecnym Rynku. Kamienica została wzniesiona prawdopodobnie na początku lat 70.