Golenie uzbrojone są w liczne kolce.
Odwłok jest ciemnobrązowy do czarnego z ochrowym obrzeżeniem, obficie porośnięty białawym owłosieniem i wmieszanymi w nie dłuższymi szczecinkami. Linie zabiodrowe (udowe) za tylnymi biodrami są nie w pełni wykształcone. Łuk strydulacyjny i rowki strydulacyjne są dobrze widoczne.
Ekologia i występowanie Owad rozmieszczony od nizin po góry. Zasiedla gliniaste i margliste pobrzeża wód płynących oraz słodkich i słonawych wód stojących, w tym jezior, sadzawek i kałuż. Drąży tunele w wilgotnym podłożu. Żeruje na glonach, szczątkach organicznych i zooplanktonie. Zimowanie odbywa w stadium dorosłym.
Gatunek o szerokim zasięgu, wykazany z pięciu kontynentów i czterech krain zoogeograficznych. W Europie znany jest z Portugalii, Hiszpanii, Irlandii, Wielkiej Brytanii, Francji, Belgii, Holandii, Niemiec, Szwajcarii, Włoch, San Marino, Szwecji, Finlandii, Łotwy, Litwy, Polski, Czech, Słowacji, Węgier, Białorusi, Ukrainy, Mołdawii, Rumunii, Bułgarii, Słowenii, Chorwacji, Bośni i Hercegowiny, Czarnogóry, Albanii, Grecji oraz europejskiej części Rosji. W Afryce notowany jest z Maroka, Algierii, Tunezji i Egiptu.