Opatentowany w 1938 roku Sonnar 4/300 składał się z 5 soczewek w 3 grupach, z przysłoną umiejscowioną za ostatnią grupą soczewek i został zaprezentowany w 1940 roku na Targach w Lipsku.
Po II wojnie światowej produkcja aparatów w NRD skupiła się przede wszystkim na lustrzankach jednoobiektywowych, takich jak Exakta, Praktica oraz Praktina. Linia produkcyjna dalmierzy Contax została w ramach reparacji wojennych zarekwirowana przez ZSRR i przeniesiona do Kijowa, gdzie kontynuowano ich produkcję pod marką Kiev. W związku z tym możliwe było porzucenie konstrukcji Flektoskopu i zaadaptowanie Sonnarów wprost do lustrzanek jednoobiektywowych. Obiektyw produkowano do połowy lat 60. XX wieku.
Sonnar 4/300mm ,,zebra" W 1956 roku do produkcji trafił aparat średnioformatowy Praktisix, jako pierwszy na świecie wyposażony w popychacz do przysłon automatycznych (tj. przymykających się do wartości roboczej podczas robienia zdjęcia). Obiektywy Sonnar 2,8/180 oraz 4/300 były przerabiane pod mocowanie tej lustrzanki, jednak konstrukcje te były zaprojektowane stricte pod format 35mm.