inne zdanie miał Eleazar – galilejski Żyd rygorystycznie przestrzegający zasad judaizmu, pod jego wpływem Izates ostatecznie zdecydował się na obrzezanie.

Podczas panowania Około 34 roku naszej ery Izates powrócił do Adiabene i objął władzę po śmierci ojca. W 37 roku udzielił schronienia partyjskiemu władcy Artabanusowi II, natomiast w 41 roku, gdy Królestwem Partów władał Wardanes I, Izates odrzucił propozycję wspólnego udziału w działaniach zbrojnych przeciwko Cesarstwu Rzymskiemu. Ponadto władca Adiabene pełnił rolę mediatora między Artabanusem II a występującymi przeciw niemu buntownikami.

Według historyka Józefa Flawiusza doszło do dwóch nieudanych prób obalenia Izatesa, w obu przypadkach część arystokracji spiskowała z Arabami (właściwie z nieznanym arabskim państwem, jednak nie było to Osroene) oraz Partami. Współpraca ta doprowadziła do arabskiego ataku, jednak siły Izatesa odniosły zwycięstwo;