Odbiór gry Seven: The Days Long Gone spotkało się z mieszanym, choć przeważnie pozytywnym przyjęciem graczy i umiarkowanym krytyków. Recenzenci docenili unikalną wizję świata oraz ambitne połączenie gatunków, wytykając jednocześnie liczne problemy techniczne w dniu premiery. Gra została określona mianem produkcji o zmarnowanym potencjale, w której „świetny pomysł to za mało”, choć chwalono ją za oryginalność i klimat. W recenzjach powszechnie podkreślano fenomenalny projekt postapokaliptycznego świata i wyspy Peh, uznając uniwersum za jeden z najmocniejszych punktów produkcji.
Pozytywnie oceniono nowatorski system wspinaczki (parkour) w rzucie izometrycznym, który zapewniał niespotykaną w tym gatunku swobodę eksploracji i pozwalał na kreatywne omijanie przeszkód. Uznanie zdobył również system rozwoju postaci oparty na znajdźkach zamiast punktów doświadczenia, co zachęcało do dokładnego zwiedzania lokacji. Szczególne wyróżnienie spotkało oprawę muzyczną skomponowaną przez Marcina Przybyłowicza, która zdaniem krytyków idealnie budowała atmosferę rozgrywki i stanowiła niezachwiany atut tytułu.