Polska W Gdańsku w XV w. przebywał słynny pedagog . Jego świecka i mieszczańska koncepcja wychowania była jak na tamte czasy wyjątkowa. Doceniał potrzebę i indywidualizację tego wychowania. Najstarszą państwową na ziemiach polskich był Aleksandryjsko-Maryjski Instytut Wychowania Panien utworzony w 1825 roku.
W Królestwie Polskim po klęsce powstania styczniowego charakter i zakres edukacji kobiet stanowił częsty temat prasowych polemik. Duży wpływ na opinię publiczną w tej sprawie wywarła literacka i pedagogiczna działalność Klementyny Hoffmanowej, którą emancypantki działające w drugiej połowie XIX w. uważały za pionierkę torującą kobietom drogę do zdobycia wykształcenia. W okresie, gdy Polska była częścią Imperium Rosyjskiego, został przyjęty Statut uniwersytecki 1863 roku, zabraniający kobietom możliwości uczęszczania na uniwersytet nawet w charakterze wolnych słuchaczy. W drugiej połowie XIX w. aspiracje edukacyjne kobiet często nie łączyły się bezpośrednio z pragnieniem zdobycia zawodu. Dziewczęta kończyły niedające zawodowych uprawnień pensje z ambitnym programem, prowadzone przez działaczki związane z ruchem oświatowym. W latach siedemdziesiątych i osiemdziesiątych XIX w. nastąpił gwałtowny rozwój szkolnictwa dla kobiet.