Spółgłoska boczna półotwarta miękkopodniebienna – rodzaj dźwięku spółgłoskowego występujący w bardzo niewielu językach naturalnych. W międzynarodowej transkrypcji fonetycznej IPA oznaczana jest symbolem: [ʟ] Spółgłoski boczne miękkopodniebienne są często poprzedzane przez wstępne zwarcie (np. [ᶢʟ]).

Według Petera Ladefoged i Iana Maddiesona (1996), wyjątkowo krótki czas trwania dźwięku [ʟ] w pozycji interwokalicznej (20–30 ms) w niektórych językach Nowej Gwinei, takich jak kanite i melpa, uzasadnia nazywanie go spółgłoską boczną uderzeniową miękkopodniebienną dźwięczną. IPA nie ma konkretnego symbolu dla tego dźwięku, ale może być on reprezentowany przez brewis dla bardzo krótkiego dźwięku, takiego jak [ʟ̆], co czyni ten dźwięk spółgłoską uderzeniową.

Podaje się, że niektóre dialekty języka angielskiego mogą zawierać spółgłoskę boczną półotwartą języczkową, którą w IPA można przedstawić jako [ʟ̠], choć dowody na obecność tej spółgłoski w językach natualnych są ograniczone.