Rudolf Bandler (ur. 5 marca 1878 w Pradze lub Rumburku, zm. 14 sierpnia 1944 w Łodzi) – niemiecko-czechosłowacki śpiewak i reżyser operowy, bas, pochodzenia żydowskiego. Ofiara Holokaustu.
Życiorys Występował w Teatrze Miejskim w Trewirze (1904–1905), Teatrze Miejskim w Metzu (1905–1907), Teatrze Miejskim w Essen (1907–1912), a w latach 1912–1921 i 1924–1927 w Volksoper w Wiedniu. Od 1927 był śpiewakiem i reżyserem w Teatrze Niemieckim w Pradze. Występował gościnnie w operach we Wrocławiu (1905) i Kolonii (1908), w Teatrze Miejskim w Bremie (1909) i w (1909), a od 1919 również w Operze Wiedeńskiej.
Początkowo śpiewał partie basowe, z czasem sięgając po repertuar , m.in. jako: Osmin w „Uprowadzeniu z seraju”, Rocco w „Fideliu”, van Bett w , Baculus w ”, Beckmesser w „Śpiewakach norymberskich”, Bartolo w „Cyruliku sewilskim” i Dulcamara w „Napoju miłosnym”. W 1922 śpiewał partię Albericha w przedstawieniu „Pierścień Nibelunga” w Teatro Colón w Buenos Aires i w . W 1928 wcielił w rolę Bartola w „Weselu Figara” w Rio de Janeiro.