Komercjalizacja odpustów i monetyzacja odpuszczenia grzechów (cena listów odpustowych, podobnie jak w przypadku dyspens zależała od statusu majątkowego kupującego) doprowadziła do licznych nadużyć i rosnącego zgorszenia i oburzenia, zwłaszcza u późniejszych reformatorów, takich jak Jan Wyclif, Jan Hus czy Marcin Luter.

Zakwestionowanie Unigenitus przez Lutra Marcin Luter zakwestionował naukę o Skarbcu Zasług w tezie nr 58 ze swoich 95 tez. W osobnym piśmie, wyjaśniającym wszystkie jego tezy, wydanym pod koniec sierpnia 1518 roku, opisał szczegółowo zarówno wewnętrzną sprzeczność tej definicji (skoro zasługi Chrystusa są doskonałe i wystarczy tylko jedna kropla jego krwi, to po co dodawać do tego jeszcze zasługi Marii i świętych?), jak i niezgodność z licznymi świadectwami Pisma Świętego oraz Ojców Kościoła. Stwierdził, że nikt nie jest w stanie zrobić "więcej", niż wymaga Bóg. Każdy człowiek, nawet najświętszy, jest dłużnikiem Boga a jedynym realnym Skarbcem Kościoła jest ofiara Chrystusa, której papież nie ma prawa "sprzedawać".