.
Historia Rozwój mobilności współdzielonej wiąże się z upowszechnieniem smartfonów, łączności mobilnej, płatności elektronicznych (w tym bezgotówkowych) oraz geolokalizacji. Systemy GIS umożliwiają m.in. lokalizowanie pojazdów i stacji, monitorowanie dostępności oraz zarządzanie flotą w czasie zbliżonym do rzeczywistego.
Upowszechnienie smartfonów oraz wykorzystanie danych lokalizacyjnych zwiększyły wykonalność usług współdzielonych szczególnie w modelach opartych na aplikacjach mobilnych. Rozwój serwisów społecznościowych, usług lokalizacyjnych i technologii internetowych umożliwił szybkie skalowanie modeli współdzielenia, m.in. poprzez podnoszenie efektywności, obniżanie kosztów i monetyzację niewykorzystanych zasobów.
Usługi współdzielenia pojazdów nie są jednak zjawiskiem całkowicie nowym: w literaturze za jeden z najwcześniejszych, udokumentowanych przykładów uznaje się spółdzielczą inicjatywę „Sefage" w Zurychu, która rozpoczęła działalność w 1948 r. Uczestnictwo w tym przedsięwzięciu było motywowane przede wszystkim względami ekonomicznymi – usługę kierowano do osób, które nie mogły pozwolić sobie na zakup własnego samochodu, ale mogły współdzielić dostęp do pojazdu.