Poprzeczne panewki bioder tylnych są wąsko oddzielone lub styczne.
Odnóża są typu grzebnego, a każda kolejna para jest dłuższa. Przednie biodra są szerokie i poprzeczne, środkowe biodra kulistawe, a tylne poprzecznie trójkątne. Golenie są powiększone, zaopatrzone w szereg tęgich kolców na zewnętrznej krawędzi, przy czym w tylnej parze kolce te są słabiej wykształcone niż w pozostałych. Wszystkie stopy są nitkowate, cztero- lub pięcioczłonowe, o długich i cienkich pazurkach, jedynie wymarły Excavotarsus miał przednie stopy dwuczłonowe.
Odwłok Na spodzie odwłoka widoczne są sternity od drugiego do siódmego, przy czym drugi zlany jest z trzecim. Po bokach nasady odwłoka widoczny jest łuk (listewka) strydulacyjny, któremu często towarzyszą mikroskopowe, poprzeczne rowki strydulacyjne. Funkcjonalne przetchlinki leżą na ósmym segmencie. Podtrzymujące edeagus i wzdłużnie umieszczone spiculum gastrale najczęściej jest odwrotnie V-kształtne, ale bywa też odwrotnie Y-kształtne lub U-kształtne. Edeagus, z wyjątkiem rodzaju Tropicus, wyraźnie podzielony jest na tegmen i prącie. Paramery, jeśli w ogóle występują, są błoniaste. Endofallus zazwyczaj ma dobrze zesklerotyzowaną część grzbietową.