Icchak Nissenbaum (ur. 1868 w Bobrujsku, zm. 1942?) – żydowski polityk syjonistyczny, rabin, przewodniczący partii Mizrachi w Polsce od 1937 roku.
Życiorys W młodości był uczniem wielu jesziw, m.in. oraz w Wilnie. Od 1889 roku mieszkał w Mińsku. Był jednym z założycieli organizacji , zajmującej się promowaniem języka hebrajskiego. Następnie był jednym z przywódców konspiracyjnej organizacji protosyjonistycznej Necach Israel. W 1894 roku przeniósł się do Białegostoku, gdzie został sekretarzem organizacji HaMerkaz HaRuhani – ortodoksyjnej organizacji, promującej idee Chowewej Syjon, oraz asystentem Samuela Mohylewera. Po śmierci Mohylewera w 1898 roku został kaznodzieją ruchu Chowewej Syjon. Od 1900 roku mieszkał w Warszawie, gdzie był kaznodzieją w tamtejszych synagogach.
W 1902 roku był uczestnikiem konferencji założycielskiej partii Mizrachi, nie przystąpił jednak do ruchu. Później był skonfliktowany z ruchem Mizrachi, co spowodowane było poparciem partii dla planu ugandyjskiego. W 1905 roku odwiedził Palestynę, po powrocie do Warszawy był jednym z założycieli ruchu . Od 1910 roku był członkiem redakcji i współwydawcą gazety „Ha-Cefira”. W 1916 roku był uczestnikiem pierwszej konwencji Zjednoczenia Syjonistycznego w Polsce, był także członkiem komitetu centralnego organizacji.