Strzelanina na ulicach Motowilichy i poszukiwanie uzbrojonych bojowników trwało do zapadnięcia zmroku. Pod wieczór żołnierze otoczyli na dachu jednego z budynków fabrycznych grupę 30 bojowców, którzy jednak tuż przed zatrzymaniem zdołali pozbyć się broni; wcześniej zatrzymano jeszcze trzy osoby. Wielu zatrzymanych było niepełnoletnich i zostali oni po trzech dniach zwolnieni. Chociaż antycarskie zbrojne wystąpienie było przygotowywane od kilku miesięcy i chociaż organizacje rewolucyjne aktywnie wzywały do walki z bronią w ręku, nie nabrało masowego charakteru. Nawet większość robotników biorących udział w mityngu politycznym nie zdecydowała się na udział w powstaniu. Część robotników Motowilichy była też już zmęczona długotrwałymi strajkami lub wcale nie popierała organizacji rewolucyjnych.
Podczas walk w grudniu 1905 r. zginęło czterech antycarskich bojowników, 26 zostało rannych. Po stronie wojsk rządowych dwóch Kozaków odniosło rany, nie było ofiar śmiertelnych. Zginęła też jedna osoba, która znalazła się przypadkowo na miejscu walk, było kilkoro przypadkowych rannych. Według innego źródła w czasie powstania zginęło łącznie 10 osób, około 30 odniosło rany.