Analogiczny ryton z protomą konia, datowany na koniec IV w. p.n.e. i znaleziony na terenie Tracji, znajduje się obecnie w zbiorach Galerii Narodowej w Pradze. Zabytek ten uchodzi za najbliższą znaną analogię dla obiektu z Wazowa.
W sztuce trackiej przedstawienie skrzydlatego konia należy do istotnych motywów symbolicznych. Postać Pegaza odwołuje się do wyobrażenia istoty hybrydalnej, łączącej cechy konia i ptaka – zwierząt odgrywających ważną rolę znaczeniową w tradycjach indoeuropejskich. Na obszarze Tracji koń zajmował centralne miejsce w wierzeniach, co znajduje odzwierciedlenie w licznych wizerunkach skrzydlatego rumaka występujących na przedmiotach użytkowych i ceremonialnych, takich jak naczynia, ozdoby czy elementy wyposażenia jeździeckiego (zob. Jeździec Tracki).
Przedmiot przypisywany jest arystokracji trackiej i najpewniej pełnił funkcję ceremonialną lub rytualną. Użytkowanie naczynia o tak dużej masie i pojemności przekraczającej 500 ml wymagałoby podtrzymywania obiema rękami, co nadawałoby temu działaniu wyraźnie rytualny charakter.