Po raz drugi wyróżnił się 14 i 15 sierpnia 1920 dowodząc batalionem w bitwie pod Borkowem, w której został ciężko ranny. 19 sierpnia 1920 został zatwierdzony z dniem 1 kwietnia 1920 w stopniu kapitana, w piechocie, w grupie oficerów byłych Korpusów Wschodnich i byłej armii rosyjskiej. 22 października 1920 dowódca 41 pp, major Stanisław Juszczacki sporządził wniosek na odznaczenie Orderem Virtuti Militari, który został poparty przez dowódcę XVIII Brygady Piechoty, pułkownika Mieczysława Mackiewicza i dowódcę 5 Armii, generała porucznika Władysława Sikorskiego.
Zmarł 9 grudnia 1920 Szpitalu Ujazdowskim w Warszawie, w następstwie odniesionych ran. 13 grudnia 1920 został pochowany w katakumbach na cmentarzu Powązkowskim w Warszawie. 1 maja 1923 dozór cmentarzy rzymskokatolickich w Warszawie na łamach „Kurjera Warszawskiego” zawiadomił osoby zainteresowane, że zwłoki Wiktora Biretto zostaną usunięte z piwnic katakumb, przewiezione na cmentarz Bródnowski i tam złożone, jeżeli do 1 czerwca 1923 nie zostanie uiszczona należność za przechowanie zwłok.