Pappmine (oznaczenie PAP.Mi. 44) – niemiecka mina przeciwpancerna używana przez Wehrmacht w czasie II wojny światowej, będąca kopią sowieckiej miny TMB-2.

Opis W połowie 1944 roku sytuacja gospodarcza nazistowskich Niemiec była trudna, a ograniczenia posiadanych zasobów, wpłynęły na produkcję uzbrojenia wykonywanego z najprostszych materiałów. Jednym z takich przykładów była bardzo prosta konstrukcyjnie mina przeciwpancerna Pappmine, składająca się głównie z tektury i szkła.

Korpus miny (pokryty farbą dla dodatkowej ochrony) w kształcie spłaszczonego walca o średnicy około 30,5 centymetra i wysokości 13 centymetrów, składał się z trzech części: dolnej połowy korpusu, górnej pokrywy z centralnym otworem i korka, wykonanych z wytrzymałej tektury i zaimpregnowanych specjalną powłoką utrudniającą przedostanie się wody. Korek wkręcano do zewnętrznej powierzchni pokrywy, a samą pokrywę przyklejano do korpusu. Celem korka było zwiększenie wytrzymałości miny, a także zwiększenie jej siły detonacji. Ładunek wybuchowy miny stanowił specjalny cylindryczny blok sprasowanego trotylu, o średnicy 30 centymetrów, wysokości około 10 centymetrów i masie około 5 kilogramów. W środku bloku znajdował się otwór do zainstalowania szklanego detonatora o wysokości 5 centymetrów i średnicy 2,54 centymetra.