Mina nie posiadała żadnych elementów wykonanych z metalu, przez co była niewykrywalna dla ówczesnych wykrywaczy min; można ją było znaleźć za pomocą macek saperskich lub psów służbowych. Ze względu na wyjątkowo niską czułość mina była w miarę bezpieczna dla sapera, który ją znalazł. Rozminowanie było proste i polegało na wykręceniu korka i detonatora. W przypadku podejrzenia obecności miny-pułapki, można było ją zniszczyć na miejscu za pomocą materiału wybuchowego. Liczba wyprodukowanych min Pappmine jest nieznana, ale można przypuszczać, że stosunkowo późne rozpoczęcie produkcji w drugiej połowie 1944 roku, uniemożliwiło niemieckim fabrykom produkcję i dostarczanie Wehrmachtowi dużych ilości tej broni. Jest mało prawdopodobne, aby całkowita liczba wyprodukowanych min przekroczyła liczbę kilkudziesięciu tysięcy sztuk.
Przypisy
Linki zewnętrzne
Kategoria:Miny przeciwpancerne