Po przejściu pod jurysdykcję Azad Hind, wyspy stały się pierwszym obszarem Indii pod kontrolą nowego rządu. Same wyspy zostały przemianowane na „Shaheed” i „Swaraj”, co oznacza odpowiednio „męczennik” i „samorządność”. Bose oddał wyspy pod zarząd gubernatora ppłk. A. D. Loganathana i ograniczył się do zwierzchnictwa nad terytorium, angażując się zamiast tego w plany rozbudowy Indyjskiej Armii Narodowej, zapewnienia odpowiedniej liczby ludzi i sprzętu oraz określenia jej kierunku działań, administracji i relacji z ludnością Azji Południowo-Wschodniej, a także w sondowanie japońskich planów w Indiach i ustalanie polityki swojego rządu tymczasowego. Teoretycznie rząd sam miał prawo nakładać podatki na miejscową ludność oraz stanowić i egzekwować prawo: w praktyce jednak egzekwowała je policja pod kontrolą japońską. Początkowo Hindusi byli skłonni płacić podatki nowemu rządowi, ale pod koniec wojny stali się mniej do tego chętni, gdy Rząd Tymczasowy uchwalił przepisy o wyższych podatkach wojennych, aby finansować Indyjską Armię Narodową. Podczas przesłuchania po wojnie Loganathan przyznał, że sprawował pełną kontrolę jedynie nad szczątkowym departamentem edukacji na wyspach, ponieważ Japończycy zachowali pełną kontrolę nad policją, a w proteście odmówił przyjęcia odpowiedzialności za jakiekolwiek inne obszary pod kontrolą rządu.