Po wojnie przedsiębiorstwo skoncentrowało się na remontach silników tłokowych ASz-82FN i ASz-82T, eksploatowanych odpowiednio w samolotach Ił-12 i Ił-14. W latach 50. XX wieku wdrożono potokową technologię remontu silników, unikatową w skali lotnictwa cywilnego ZSRR. W kolejnych dekadach zakład stał się kluczowym ośrodkiem remontu silników śmigłowcowych i turbowałowych, w tym ASz-82W, TW2-117 i TW3-117, a także przekładni głównych WR-8A, WR-14 i WR-24.
W latach 80. przedsiębiorstwo rozbudowało zaplecze badawczo-kontrolne, uruchamiając stację prób silnikowych MIS-2 oraz laboratoria analizy strukturalnej elementów turbin. W 1981 r. zakład został odznaczony Orderem „Znak Honoru” decyzją Prezydium Rady Najwyższej ZSRR.
Po 1991 r. Uralski Zakład Lotnictwa Cywilnego rozszerzył działalność o remonty silników gazoturbinowych NK-16ST i NK-12ST dla sektora energetycznego oraz produkcję mobilnych elektrowni gazoturbinowych.