Działalność polityczna W 1965 roku została wybrana do Zgromadzenia Narodowego Kamerunu, jednoizbowym parlamencie kraju. Uzyskała reelekcję w 1970 roku. W Zgromadzeniu zasiadała do 1972 roku. W 1970 roku została mianowana wiceministerką ds. zdrowia i opieki społecznej. Była pierwszą kobietą na tym stanowisku w historii państwa. Funkcję tę pełniła do 1975 roku. W tym samym roku została ministerką do spraw społecznych. Została pierwszą kobietą na stanowisku ministerialnym w historii Kamerunu. Funkcję ministerki pełniła do 1984 roku.
Pomiędzy 1966 i 1986 rokiem była członkinią i przewodniczącą oddziałów międzynarodowych komitetów w Kamerunie, w tym m.in. UNESCO czy MULPOC w ramach Wspólnoty Wschodnioafrykańskiej.
7 maja 2011 została powołana na członkinię krajowej komisji wyborczej. Została zaprzysiężona 21 lipca tego samego roku. Zajmowała tę funkcję do swojej śmierci.
Życie prywatne i śmierć Została odznaczona wieloma orderami i medalami, zarówno narodowymi, jak i z Kataru, Hiszpanii i Francji.
Miała ósemkę dzieci. Zmarła 16 lipca 2020 w szpitalu w Jaundzie po długiej chorobie w wieku 85 lat.
Przypisy
Kategoria:Kameruńscy ministrowie Kategoria:Urodzeni w 1935 Kategoria:Zmarli w 2020