Ostatni człon głaszczków szczękowych zwęża się ku wierzchołkowi.
Przedplecze jest znacznie szersze niż dłuższe, najszersze w połowie lub tuż za nią, przeciętnie wysklepione, skąpo punktowane, o przedniej krawędzi prawie tak długiej jak tylna, przednich kątach ku przodowi skierowanych, wszystkich kątach ostrych i opatrzonych chetoporem (punktem ze szczecinką), a bocznych krawędziach falistych i tworzących od jednego do trzech par ząbków. Tarczka jest mniej więcej tak szeroka jak długa, U-kształtna lub V-kształtna. Pokrywy mają wydatne barki z żeberkiem na krawędzi nasadowej, niemal równoległe, acz zbieżne krawędzie boczne, wspólnie zaokrąglone wierzchołki, wąskie i na całej długości równomiernie zwężające się ku szczytowi epipleury, a powierzchnię gęsto pokrytą punktowaniem, które po bokach tworzy poprzeczne zmarszczki, a u szczytu wzdłużne rowki. Przedpiersie ma na przednim brzegu wykrojenie, w które wchodzi gularna okolica głowy, na tylnym brzegu wgłębienie, a część międzybiodrową płaską i poprzeczną. Epimeryty przedtułowia są nieco wklęsłe i pomarszczone. Śródpiersie nie odbiega zbytnio szerokością od przedpiersia i jest delikatnie punktowane.